Niesłusznie do H. P. Lovecrafta przylgnęło określenie “Samotnik z Providence”. Pisarz, zwłaszcza w ostatnich latach życia, miał bardzo liczne grono znajomych, przyjaciół, korespondentów, których należałoby liczyć dziesiątkami. I znajomości te nie sprowadzały się wyłącznie do listów i kontaktów na odległość, co potwierdziłoby sławę HPL-a “ekscentrycznego samotnika”, ukrywającego się w domu za zaciągniętymi zasłonami. Nie, Lovecraft bardzo chętnie spotykał się z przyjaciółmi, podróżował z nimi, zwiedzał zabytkowe miejsca, chodził na spacery, wymieniał się poglądami, dyskutował… słowem: prowadził imponujące życie towarzyskie. Poniżej przybliżamy sylwetki niektórych osób spośród tego grona, zwracając szczególną uwagę na związki jakie ich łączyły z postacią Lovecrafta. [jest to lista alfabetyczna, w żaden sposób nieposortowana pod względem roli jaką dana osoba odegrała w życiu HPL-a]

Mateusz Kopacz

A-L   M-Z

Skróty:

ZTPA – Zjednoczone Towarzystwo Prasy Amatorskiej

NTPA – Narodowe Towarzystwo Prasy Amatorskiej


Everett McNeil

Henry Everett McNeil (1862, Stoughton, Wisconsin – 14 grudnia 1929, Tahoma, Waszyngton) – popularny w latach 1910-1930 autor powieści przygodowych dla dzieci i młodzieży.

Poznali się około 1922 roku. McNeil jako jeden z pierwszych przekonał Lovecrafta, by ten przesłał swoje opowiadania do “Weird Tales”. Należał do słynnego Klubu Kalem, który zbierał nowojorskie grono myślicieli i pisarzy, i do którego podczas swojego pobytu w latach 1924-1926 należał Lovecraft. Reszta kolegów nie uważała go jednak za szczególnie inspirującego intelektualnie, traktowano go raczej jako pociesznego staruszka.


Edith Miniter

Edith Miniter (1869 – 8 czerwca 1934) – starsza przyjaciółka Lovecrafta z NTPA, pochodząca z Allston i Malden w Massachusetts. Była amatorską pisarką, jej utwory zebrano w zbiorze Dead Houses (1995). Wśród nich znaleźć można perełkę o tytule Falco Ossifracus (1921), która jest pierwszą parodią twórczości Lovecrafta. Wizyta HPL-a w okolicach Wilbraham, gdzie znajdował się jej dom, przyniosły mu znajomość wielu ciekawych legend ludowych, a jedną z nich – o lelkach zabierających dusze – wykorzystał w opowiadaniu Koszmar w Dunwich. Po śmierci Miniter Lovecraft został wyznaczony na redaktora i kompilatora zbioru poświęconego pamięci kobiety, który jednak nigdy się nie ukazał.

Za czasów działalności Lovecrafta w organizacjach dziennikarzy amatorów pisała nieco na temat Lovecrafta. Teksty te, zebrane w utworze Amateur Writings, znaleźć można w Lovecraft Remembered.

Utwory Lovecrafta związane z Miniter: Koszmar w DunwichA Sin­ger of Ethe­real Moods and Fan­ciesVete­ro­pin­guis RedivivusEdith Mini­terIn Memo­riam: J.E.T.D.Mrs. Mini­ter — Esti­ma­tes and Recol­lec­tions.


Maurice W. Moe

H. P. Lovecraft i Maurice W. Moe

Maurice Winter Moe (1882-1940) – w okresie znajomości z Lovecraftem nauczyciel języka angielskiego w szkole średniej w Appleton w stanie Wisconsin, poeta, myśliciel. Członek grupy dziennikarstwa amatorskiego ZTPA.

Moego Lovecraft poznał w 1914 roku przy okazji działalności w ZTPA. Do końca życia pozostali przyjaciółmi, chociaż znacznie różnili się poglądami. Wymieniali między sobą mnóstwo listów (Moe należał wraz z HPL-em do dwóch kręgów korespondencyjnych: Kleicomolo, w skład którego prócz nich wchodzili Rheinhart Kleiner oraz Ira A. Cole, oraz Gallomo, do którego należał też Alfred Galpin). Szczególnie zaciekle dyskutowali na temat religii – Lovecraft jako ateista, Moe jako osoba wierząca. Żaden z nich nie zmienił poglądów drugiego, nie poróżnili się też przez to, a dzięki dyskusjom dysponujemy dziś fascynującymi, długimi epistołami HPL-a na tematy religijne. Osobiście spotkali się po raz pierwszy 10 sierpnia 1923 roku, lecz Moe raczej nie wspominał tego spotkania z przyjemnością – Lovecraft wymęczył go tak bardzo krążeniem po Providence i pokazywaniem zabytków, że ten musiał poprosić o przerwę. Obaj przez całą znajomość dzielili się wrażeniami ze zwiedzanych miejsc i sporo spośród esejów podróżniczych HPL-a trafiało najpierw do przeczytania do Moego (np. Obserwacye w kilku częściach Ameryki dokonane).

Humoreska Ibid stanowiła część listu do Moego i została zainspirowania opowieściami z lekcji nauczyciela. Do wspólnych projektów obu panów zaliczają się m.in. plany wspólnej działalności korektorskiej oraz wydanie książki dydaktycznej o poezji (specjalnie do niej powstały wiersze Sonnet Study). Na prośbę Moego Lovecraft napisał również Heritage and Modernism: Common Sense in Art Forms. Ponadto jeden z bohaterów sztuki HPL-a, Alfredo, został oparty na postaci Moego, tak samo zresztą Joel Manton z opowiadania Nienazwane. Moe napisał wspomnienie Lovecrafta, Howard Phillips Lovecraft: The Sage from Providence, do znalezienia w zbiorze Ave • atque • Vale: Reminiscences of H. P. Lovecraft.

Wszystkie listy Lovecrafta do Maurice’a W. Moego zawierają się w zbiorze Letters to Maurice W. Moe and Others.

Inne utwory związane z Moem – znalezione w korespondencji do niego lub jemu dedykowane: [On Cheating the Post Office]; [The Solace of Georgian Poetry]; [On Marblehead]; The Introduction; Epitaph on ye Leterr Rrr……; [On Unda; or, the Bride of the Sea]; An Epistle to the Rt. Honorable Maurice Winter Moe, Esq.; The Power of Wine: A Satire; My Lost Love; Sleepy Hollow To-Day; On the Return of Mau­rice Win­ter Moe Esq., to the Peda­go­gi­cal Profession; To M. W. M.; News Notes (lipiec 1917); The Statement of Randolph Carter.


C. L. Moore

Catherine Lucille Moore (24 stycznia 1911 w Indianapolis – 4 kwietnia 1987 w Hollywood) – pisarka opowieści fantasy i science fiction, jedna z pierwszych kobiet piszących z powodzeniem tego typu utwory, przecierająca szlaki dla późniejszych autorek. Nie szczyci się może wielkim dorobkiem literackim, ponadto część tekstów napisała z mężem, Henrym Kuttnerem, niemniej wywarła niezaprzeczalny wpływ na piszących w tych dziedzinach.

Do wymiany pierwszych listów z Lovecraftem (Moore nigdy nie spotkała go na żywo) doszło około kwietnia 1935 roku za pośrednictwem R. H. Barlowa, który miał zamiar w swojej domowej drukarni wydać książkę pisarki. Z kolei HPL zapozna Moore z innym młodym pisarzem, Henrym Kuttnerem, za którego kobieta wyjdzie za mąż. To również od niej Lovecraft dowiedział się o śmierci Roberta E. Howarda.

Wszystkie listy wymienione między nią a Lovecraftem znajdziemy w tomiku Letters to C. L. Moore and Others.

Utwory napisane przez C. L. Moore wspólnie z Lovecraftem:


James F. Morton

James Ferdinand Morton (1870-1941) – uczony, absolwent Harvardu, wybitny członek Północnoamerykańskiego Stowarzyszenia Esperanto, długoletni kustosz muzeum w Paterson w stanie New Jersey, postępowy umysł, przeciwnik cenzury i rasizmu.

Poznali się w konfliktowych okolicznościach. Morton w 1915 roku, w odpowiedzi na In a Major Key, esej Lovecrafta odrzucający równość rasową postulowaną przez jednego z dziennikarzy amatorskich, napisał artykuł pt. “Conservatism” Gone Mad, rzeczowo, bez zbędnych emocji diagnozujący skostniałe poglądy Lovecrafta. I chociaż bezpośrednio po tym incydencie nie będą pałać do siebie przesadnym entuzjazmem, to wkrótce wzajemny szacunek intelektualny nakaże rozpocząć im korespondencję. Wreszcie, 5 września 1920 roku, spotykają się, zadzierzgując trwającą do końca życia Lovecrafta przyjaźń (o jej trwałości świadczy choćby to, że nigdy nie przerwali korespondencji, a ostatni, niedokończony list pisarza z Providence, był adresowany właśnie do Mortona). Wszystkie listy Lovecrafta do Mortona znaleźć można w zbiorze Letters to James F. Morton. Ich tematyka nie zna granic: od poważnych dyskusji na tematy społeczno-filozoficzne przez analizy mineralogiczne i filatelistyczne po żarty i pogaduchy o uwielbianych przez Mortona krzyżówkach. Spotykali się często, zwłaszcza gdy Lovecraft zamieszkiwał w Nowym Jorku. Wspólnie zwiedzali zabytkowe miejsca, razem też założyli biuro korektorskie, które wprawdzie nie działało z wielkimi sukcesami.

Morton bodaj jako pierwszy zachęcił Lovecrafta do przesłania opowieści do “Weird Tales”. Zapoznał go także z pracami Algernona Blackwooda.

Utwory związane z Mortonem: In a Major Key; The Isaacsonio-Mortoniad (liryczna odpowiedź na wspomniany wyżej artykuł Mortona pt. “Conservatism” Gone Mad); Concerning “Persia – in Europe” (prozatorska riposta na ów esej). Morton jest również autorem wspomnienia Lovecrafta: A Few Memories (znaleźć je można w Ave • atque • Vale: Reminiscences of H. P. Lovecraft).


H. Warner Munn

Harold Warner Munn (5 listopada 1903 w Athol, Massachusetts – 10 stycznia 1981 w Tacoma, Waszyngton) – pulpowy pisarz fantasy i horroru, poeta. Jego opowiadania szeroko publikowały pulpowe pisma typu “Weird Tales” czy “Astounding Stories”. Do jego ważniejszych dzieł zaliczaja się dwutomowy zbiór opowiadań Tales of the Werefolf Clan oraz powieść Merlin’s Ring. Wczesnym rozwojem jego kariery literackiej kierował przyjaciel Lovecrafta, W. Paul Cook.

Lovecraft poznał go osobiście w lipcu 1927 roku, uznając za „znakomitego młodziana — jasnowłosego i krzepkiego” [HPL do Maurice’a W. Moego, 30 lipca 1927 (Selected Letters, t. II, s. 157)]. Munn pokazał mu m.in. ciekawe wąwozy w okolicach Athol, które ten wykorzysta w Koszmarze w Dunwich. Jako Władysław Brenryk pojawia się w humoresce pt. The Battle That Ended the Century. Napisał wspomnienie Lovecrafta pt. H.P.L.: A Reminiscence, które znaleźć można w zbiorze Ave • atque • Vale: Reminiscences of H. P. Lovecraft.


Vrest Orton

Vrest Teachout Orton (1897 – 1986) – dziennikarz i redaktor gazety “Saturday Review of Literature”, a w późniejszym czasie założyciel znanej w stanie Vermont sieci sklepów Vermont Country Store.

Poznali się za pośrednictwem W. Paula Cooka, 22 grudnia 1925 roku, kiedy Orton przybył do mieszkania Lovecrafta w Nowym Jorku. HPL pisał o nim tak:

Nie istniała nigdy bardziej sympatyczna, serdeczna i magnetyczna osoba niż on. Niewysoki, ciemny, szczupły, przystojny i dziarski, do tego gładko ogolony i drobiazgowo wytworny pod względem ubioru (…). Przyznał, że ma 30 lat, lecz wygląda na 22- czy 23-latka. Jego głos jest aksamitny i nie drażni uszu (…), a sposób wymowy iście żwawy i męski — pełen beztroskiej serdeczności dobrze wychowanego młodego światowca. (…) Jankes do szpiku kości, wywodzi się ze środkowego Vermontu, opiewa swój rodzinny stan, ma zamiar tam powrócić w ciągu roku i nie znosi Nowego Jorku równie szczerze jak ja.

Wkrótce Orton faktycznie przeprowadził się z Nowego Jorku do lesistego stanu Vermont, zapraszając do siebie Lovecrafta. Dzięki tym wizytom HPL potrafił tak barwnie opisać ten stan w opowiadaniu Szepczący w ciemności. Napisał również dwa teksty o Lovecrafcie, Recollections of Lovecraft oraz A Weird Wri­ter Is in Our Midst (oba w: Lovecraft Remembered).


E. Hoffmann Price

Edgar Hoffmann Price (3 lipca 1898 w Fowler, stan Kalifornia – 18 czerwca 1988 w Redwood City, stan Kalifornia) – pisarz pulpowy, publikujący regularnie w “Weird Tales”. Był istnym człowiekiem renesansu, interesującym się niemal wszystkim: arabista, który ukończył akademię wojskową, pianista, doskonały szachista, matematyk, szermierz, bokser itd… W 1984 roku otrzymał nagrodę World Fantasy za całokształt twórczości.

Poznali się podczas spotkania 12 czerwca 1932 roku, do którego doszło za wstawiennictwem Roberta E. Howarda. Wg różnych relacji, w czasie tego pierwszego spotkania rozmawiali od 25 do 28 godzin bez przerwy! Ich znajomość trwała do śmierci Lovecrafta. Mieli zamiar założyć nawet spółkę pisarską, w której posługiwaliby się pseudonimem Etienne Marmaduke de Marigny. Podczas spotkań Lovecrafta z Price’em zaszło wiele zabawnych historii, które ujęte są w anegdotach we wspomnieniu autorstwa Price’a zatytułowanym The Man Who Was Lovecraft (w: Lovecraft Remembered). Dodatkowe wspomnienia znaleźć można w jego esejach The Sage from College StreetHoward Phillips Lovecraft oraz H.P. Lovecraft the Man (dostępne w Ave • atque • Vale: Reminiscences of H. P. Lovecraft).

Utwory związane z Price’em: In Memoriam: Robert Ervin Howard In Memoriam: Henry St. Clair Whitehead.

Utwory napisane wspólnie:


Anne Tillery Renshaw

Anne Tillery Renshaw (ok. 1890 – ok. 1953) – poetka, działaczka w organizacjach amatorskiego dziennikarstwa, nauczycielka.

Lovecrafta poznała w 1915 roku poprzez działalność w ZTPA. Z początku odnosił się krytycznie do jej modernistycznej teorii poezji (m.in. w eseju Metrical Regularity), którą egzemplifikowała w swoich wierszach. Mimo to z uznaniem wypowiadał się o jej zapale i działalności dla dziennikarstwa amatorskiego. Spotkali się w sierpniu 1921 roku w Bostonie, dyskutując wówczas na różnorodne tematy filozoficzne.

W 1936 roku Renshaw zaproponowała Lovecraftowi poprawienie jej książki, Well Bred Speech, o mowie ludzi dobrze urodzonych. Zwlekał on dość długo z rozpoczęciem pracy, zajęty różnymi zobowiązaniami, aż w końcu, aby zmieścić się w terminie, spędził nad książką 60 godzin bez żadnej przerwy, ale i tak spóźnił się na tyle, że wiele z jego poprawek nie trafiło w końcu do publikacji. Otrzymał za pracę 100 dolarów.

Wszystkie listy Lovecrafta do Renshaw znaleźć można w zbiorze Let­ters to Eli­za­beth Tol­dridge and Anne Til­lery Ren­shaw.

Teksty Lovecrafta związane z Renshaw: The Amateur Press; A Mississippi Autumn; For Offi­cial Edi­tor — Anne Til­lery Renshaw; The Symphonic Ideal.


Duane W. Rimel

Duane Weldon Rimel (21 lutego 1915 – 30 września 1996) – pisarz-amator, który przez całe życie tworzył od czasu do czasu opowieści niesamowite, westerny, a nawet miękką pornografię. Również poeta.

Nigdy nie spotkał Lovecrafta na żywo. Korespondencję rozpoczęli w 1934 roku i trwała ona do śmierci HPL-a (wszystkie listy Lovecrafta do Rimela znaleźć można w zbiorze Letters to F. Lee Baldwin, Duane W. Rimel, and Nils Frome). Rimel bardzo polegał na opiniach i sugestiach starszego stażem pisarza. Kilka jego utworów nosi wyraźny ślad pióra mistrza, a są to: cykl sonetów The Dreams of Yith, opowiadanie The Sorcery of Aphlar (oba w oryginale dostępne w zbiorze Ashes and Others) oraz ostatni utwór, nad którym pracował HPL – From the Sea, który jednakże nie przetrwał do naszych czasów. Poniżej zaś wypunktowano wyniki bardziej ścisłej współpracy obu twórców:


Richard F. Searight

Richard F. Searight (1902 – 1975) – pół-amatorski pisarz opowieści niesamowitych i telegrafista z Michigan.

Napisał do Lovecrafta pod koniec lata 1933 roku, z prośbą, by udzielił mu rad pisania opowieści grozy i może poprawił jakieś teksty. Jedynym opowiadaniem Searighta, na które HPL mógł mieć bezpośredni wpływ, to The Sealed Casket.

Listy Lovecrafta do Searighta zebrano w tomiku Letters to Richard F. Searight.


J. Vernon Shea

Joseph Vernon Shea (1912 w Dayton, Kentucky – 1981) – pisarz opowiadań grozy oraz fantasy, poeta, z zawodu również metalurg.

Znany głównie z korespondencji z H. P. Lovecraftem. Również pisane przez niego prozą utwory osadzone są w głównej mierze w uniwersum pisarza z Providence. Z HPL-em dyskutowali listownie (nigdy się nie spotkali na żywo) głównie na temat polityki, filmów (to Shea polecił Lovecraftowi Berkeley Square, który zainspirował go do napisania Cienia spoza czasu) oraz literatury. Korespondencję zaczęli wymieniać w 1931 r. i trwała ona aż do śmierci HPL-a. Shea napisał kilka tekstów na temat swojego starszego rozmówcy, m.in. H. P. Love­craft: The House and the Sha­dows (wersja skrócona w Lovecraft Remembered) i The Timeless Lovecraft.

Pseudonimy w listach od Lovecrafta: Jehvish Ei.

Całą korespondencję Lovecrafta do Shea’ego znaleźć można w zbiorze Letters to J. Vernon Shea, Carl F. Strauch, and Lee McBride White.


Wilson Shepherd

Wilson Shepherd (1917-1985) – redaktor, wydawca i wielbiciel fantastyki. Wespół z Donaldem A. Wollheimem wydawał czasopismo “The Phantagraph”, a później “Fanciful Tales”, w których pojawiały się również opowieści HPL-a. Korespondował z Lovecraftem dosyć krótko, przez parę miesięcy od kwietnia 1936 roku.

Pisarz z Providence nie miał wysokiego mniemania o intelekcie Shepherda, niemniej był dla niego uprzejmy i pomagał mu zarówno podsyłając swoje opowieści do jego pism, jak i redagując dwa wiersze – Death oraz The Wanderer’s Return. W podzięce Shepherd opublikował na czterdzieste szóste urodziny Lovecrafta broszurkę A Son­net. Po jego śmierci z kolei wydał książeczkę A History of Necro­no­mi­con (1938).

Utwory Lovecrafta związane z Shepherdem: Cor­re­spon­dence between R. H. Bar­low and Wil­son She­pherd of Oak­man, Ala­bama — Sept.-Nov. 1932.

Wszystkie listy Lovecrafta do Shepherda znaleźć można w zbiorze Letters to Robert Bloch and Others.


Charles W. Smith

Charles W. “Tryout” Smith i Lovecraft

Charles W. “Tryout” Smith (1852-1948) – amatorski drukarz, członek NTPA, który w latach 1914-1946 wydawał czasopismo pt. “Tryout”. Lovecraft publikował w nim bardzo obficie, pomimo faktu, że błędy typograficzne w jednym numerze można było liczyć w setkach. Znali się od 1917 roku.

Utwory HPL-a związane ze Smithem: The Return, The Haverhill Convention, The Trip of Theobald, Tryout’s Lament for the Vanished Spider, Sir Thomas Tryout, W grobowcu.


Clark Ashton Smith

Clark Ashton Smith (1893-1961) – wszechstronny artysta-samouk, pisarz opowieści niesamowitych i fantasy, poeta, rzeźbiarz i malarz. Choć bardzo oryginalny i płodny, nie osiągnął sukcesu i bardziej znany jest ze swojej znajomość z Lovecraftem niż twórczości. Szczególnie jego poezja odznaczała się potężną wyobraźnią i rozmachem, a pierwszy zbiór wierszy wydał jeszcze jako nastolatek. W Polsce, prócz pojedynczych tekstów w antologiach i czasopismach (teksty Lovecraftowskie – patrz Cthulhu w Polsce), ukazał się tylko wybór fantasy Miasto Płonącego Płomienia.

Smith nigdy nie spotkał osobiście Lovecrafta – dzieliła ich szerokość kontynentu oraz bieda. Ich przyjaźń, choć korespondencyjna, była bardzo zażyła i trwała do śmierci pisarza z Providence. Smitha bardzo dotknęła ta strata, stworzył wzruszające elegie o zmarłym. Od początku znajomość obu panów nacechowana była koleżeństwem i wzajemnym podziwem. Lovecraft nigdy nie szczędził pochwał koledze z Kalifornii, wymieniając go wśród ulubionych twórców, oddając mu hołd w opowiadaniach i powieściach, choćby we W górach szaleństwa. Smith ponadto mógł być jednym z bodźców, które skłoniły Lovecrafta do “zreformowania” swojej poezji i uczynienia jej nieco nowocześniejszą w latach 30.

Smith przyczynił się także do rozbudowania mitologii Cthulhu. Tworząc własną pseudomitologię, pozwolił Lovecraftowi wykorzystać niektóre elementy ze swojej twórczości, samemu też potem “pożyczając” od HPL-a. W ten sposób Smith nieco nadgorliwie został uznany za twórcę “Lovecraftowskiego”, mimo że to Lovecraft raczej czerpał od niego. Dziełem Smitha są np. Księga Eibona oraz bóstwa: Tsathoggua i Ubbo-Sathla.

Utwory Lovecrafta związane Clarkiem Ashtonem Smithem: Przyczajona groza (do którego Smith stworzył nieprzyzwoite ilustracje); [Review of Ebony and Cry­stal by Clark Ash­ton Smith]; News Notes (maj 1924); Do WP Clarka Ashtona Smitha, na jego fantastyczne opowieści, wiersze, obrazy i rzeźby (ostatni wiersz Lovecrafta).

Link do strony poświęconej Smithowi. Można tam znaleźć m.in. wszystkie jego opowieści.

Wszystkie istniejące, dostępne listy i pocztówki wymienione między nim a Lovecraftem dostępne są w książce Dawnward Spire, Lonely Hill: The Letters of H. P. Lovecraft and Clark Ashton Smith.


Vincent Starrett

Charles Vincent Emerson Starrett (1886-1974) – amerykański pisarz, poeta i dziennikarz. Współpracował m.in. z “Chicago Tribune” i “Chicago Daily News”. Tworzył opowieści grozy oraz historie detektywistyczne. Znany jest zwłaszcza z pastiszów opowieści o Sherlocku Holmesie (najsłynniejsze jego dzieło w tym nurcie to The Private Life of Sherlock Holmes). Zwolennik i propagator dzieł Arthura Machena w Stanach Zjednoczonych.

Lovecraft nawiązał ze Starrettem kontakt korespondencyjny poprzez Franka Belknapa Longa w kwietniu 1927 roku. Wymienili między sobą zaledwie parę listów (zebranych w tomiku Letters to Samuel Loveman and Vincent Starrett oraz późniejszym, Letters to Maurice W. Moe and Others). Znany dziennikarz wypowiadał się pochlebnie o tekstach Lovecrafta.


Kenneth Sterling

Kenneth Sterling (1920 – 1995) – w momencie poznania Lovecrafta fan science fiction i na poły amatorski pisarz, w późniejszym czasie lekarz.

Poznali się podczas wizyty Sterlinga w domu HPL-a, w marcu 1935 roku, gdy młody fan miał zaledwie 15 lat. Spotkanie to opisuje Lovecraft w liście do R. H. Barlowa (S. T. Joshi, H. P. Lovecraft: Biografia, s. 996):

Pewnego wieczoru w zeszłym tygodniu czytałem w swoim gabinecie gazetę, gdy nagle weszła do pokoju moja ciotka, by (z odrobiną rozbawienia) zapowiedzieć gościa, szanownego pana Kennetha Sterlinga. Tuż za jej plecami pojawiła się owa ważna postać (…) w osobie małego żydowskiego chłopca sięgającego mi mniej więcej do bioder, mówiącego chłopięcym dyszkantem, ze śniadymi policzkami, które nie znały jeszcze szorstkich pociągnięć żyletką. Miał na sobie długie spodnie — które wyglądały dość groteskowo na tak młodym chłopaku.

Przed śmiercią Lovecrafta spotkali się parę razy, tworząc wspólnie jeden tekst:

Sterling napisał wspomnienie Lovecrafta pt. Caverns Measureless to Man (dostępne w zbiorze Ave • atque • Vale: Reminiscences of H. P. Lovecraft).

Wszystkie listy Lovecrafta do Sterlinga znaleźć można w zbiorze Letters to Robert Bloch and Others.


Helen V. Sully

Helen V. Sully (1905-1997) – córka Genevieve Sully, kobiety, z którą prawdopodobnie romansował Clark Ashton Smith. HPL poznał Sully latem 1933 roku, kiedy ta zwiedzała wschodnie wybrzeże USA. Zapewne został uprzedzony o jej odwiedzinach przez Smitha.

Podczas jej wizyty w Providence Lovecraft, biedny jak mysz kościelna, z dżentelmeńskiego obowiązku pokrywał wszelkie koszty jej pobytu w mieście. Oprowadzał ją również po mieście, przy okazji opowiadając straszne historie na cmentarzu, tak że kobieta uciekła z przerażenia z tamtego miejsca. Opis tej historii i inne wspomnienia Sully Lovecrafta znaleźć można w eseju Some Memo­ries of H.P.L. (w zbiorze Ave • atque • Vale: Reminiscences of H. P. Lovecraft).

Warto dodać, że Sully była niezwykle atrakcyjną kobietą, o czym świadczy fakt, że dwójka przyjaciół: Frank Belknap Long i Donald Wandrei, niemal się o nią pojedynkowali. Sam HPL był jednak dla niej jak ojciec i w sporej części ich korespondencji był dla niej opiekuńczy, próbował dodawać otuchy i pocieszać (Sully była bardzo wrażliwą kobietą).


Wilfred Blanch Talman

Wilfred B. Talman (19 listopada 1904 – 28 lutego 1986) – dziennikarz i pisarz pochodzenia holenderskiego. Pracował w “New York Times”, później zaś redagował własną gazetę, “Texaco Star”. Od czasu do czasu tworzył też opowiadania niesamowite, które pojawiały się m.in. w “Weird Tales”.

Z HPL-em poznali się około 1925 roku, dzieląc, prócz zainteresowań literackich, studia genealogiczne oraz historyczne. Lovecraft napisał dla Talmana analizę zabytków holenderskich w Nowej Anglii – Some Dutch Foot­prints in New England. Talman jest również odpowiedzialny za projekt i wykonanie ekslibrisu Lovecrafta:

W ostatnich miesiącach życia HPL-a Talman próbował być agentem literackim HPL-a. Gdyby nie rezerwa tego ostatniego i jego pogarszający się stan zdrowia, być może działalność dziennikarza przyniosłaby jakieś owoce.

Talman napisał wspomnienie Lovecrafta, zatytułowane The Normal Lovecraft (w Ave • atque • Vale: Reminiscences of H. P. Lovecraft).

Utwory HPL-a związane z dziennikarzem: Notes on Hudson Valley History; [Some Back­gro­unds of Fairyland]. Utwory stworzone wspólnie z H. P. Lovecraftem:


Elizabeth Toldridge

Elizabeth Toldridge (1861-1940) – poetka-amatorka. Wydała własnym sumptem dwa zbiorki poezji: The Soul of Love i Mother’s Love Songs.

Wymianę listów z Lovecraftem rozpoczęli jesienią 1928 roku, choć zetknęli się już pięć lat wcześniej, kiedy HPL zasiadał w jury konkursu na poezję w ZTPA. Wymieniali serdeczne listy do końca życia pisarza. Dyskutowali w nich głównie o poezji, ale przewijały się także kwestie filozoficzne i polityczne. M.in. dzięki tym dysputom Lovecraft zrewidował swoje poglądy na lirykę, od około 1929 roku tworząc nieco bardziej elastyczne niż dotychczas, bardziej swobodne i dojrzałe wiersze, chociażby słynne Grzyby z Yuggoth.

Po raz pierwszy spotkali się w Waszyngtonie 6 maja 1929 roku.

Wszystkie listy Lovecrafta do Toldridge znaleźć można w książce Let­ters to Eli­za­beth Tol­dridge and Anne Til­lery Ren­shaw.

Utwory związane z Elizabeth Toldridge: [Metrical Example]; The Battle That Ended the Century.


Dorothy C. Walter

Dorothy C. Walter (1889-1967) – pochodząca z Vermontu korespondentka Lovecrafta, którą poznał na początku 1934 roku w Providence, gdy ta mieszkała u ciotki. Wysłała do HPL-a list, w którym zapraszała go na spotkanie, ten jednak – wrażliwy na zimno – musiał przełożyć spotkanie na parę dni później ze względu na zbyt siarczysty mróz. Trzygodzinny meeting i skromna korespondencja stały się powodem napisania przez Walter eseju Lovecraft and Benefit Street (w: Weird Writer In Our Midst: Early Criticism of H. P. Lovecraft) oraz wspomnienia Three Hours with H. P. Lovecraft (w: Ave • atque • Vale: Reminiscences of H. P. Lovecraft).


Donald Wandrei

Donald Albert Wandrei (20 kwietnia 1908 w Saint Paul w Minnesocie – 15 października 1987 w Saint Paul) – pisarz weird fiction, fantasy i science fiction, również poeta i wydawca. Raczej nieznany w szerszych kręgach, choć ostatnio czynione są wyraźne starania wznawiania jego powieści oraz opowiadań, z których część nawiązuje do uniwersum H. P. Lovecrafta (np. The Tree-Men of M’bwa, The Fire Vampires czy The Chuckler będący luźną kontynuacją Zeznań Randolpha Cartera). Był również współzałożycielem (wraz z Augustem Derlethem) wydawnictwa Arkham House, które służyło uratowaniu od zapomnienia spuścizny po Lovecrafcie.

Z HPL-em poznali się pod koniec 1926 roku za sprawą Clarka Ashtona Smitha. Początkowo tylko ze sobą korespondowali, 12 lipca 1927 roku Wandrei dotarł jednak do Providence i spędził u Lovecrafta przyjemne 2 tygodnie wypełnione zwiedzaniem okolic i spotkaniami z przyjaciółmi z pisarskiego świata. Obaj bardzo interesowali się literaturą niesamowitą, także ich korespondencja jest obfitym źródłem dyskusji na te tematy. Listy obu panów zebrane są w zbiorze Mysteries of Time and Spirit. Wandrei napisał również wspomnienie z wizyt u Lovecrafta, zatytułowane Lovecraft in Providence, które znaleźć można w zbiorze Ave • atque • Vale: Reminiscences of H. P. Lovecraft.

Teksty HPL-a związane z Wandreiem: The Very Old Folk; The Thing in the Moonlight; Grzyby z Yuggoth.

Pseudonimy w listach od Lovecrafta: Melmoth.


George Henry Weiss

George Henry Weiss (1898 w Halifax w Kanadzie – 1946) – pisarz i eseista, tworzący teksty science i weird fiction pod pseudonimem Francis Flagg.

Korespondencję z Lovecraftem rozpoczął w 1930 roku. Trwała do końca życia HPL-a, chociaż listy, choć obszerne, krążyły między nimi sporadycznie. Dyskutowali głównie o polityce, zwłaszcza o socjalizmie, a także o literaturze fantastycznej.

Weiss jest autorem m.in. Lovecraftowskiego opowiadania The Distortion out of Space oraz wiersza To Howard Phillips Lovecraft.


Henry S. Whitehead

Henry St. Clair Whitehead (5 marca 1882 w Elizabeth, New Jersey – 23 listopada 1932) – pisarz opowieści niesamowitych. Człowiek uczony, doktor filozofii, kapłan protestancki, proboszcz niejednej parafii, a także archidiakon na Wyspach Dziewiczych. Jego opowieści charakteryzowały się sporą dawką egzotyczności. Wydano dwa zbiory jego opowiadań – Jumbee and Other Uncanny Tales (1944) oraz West India Lights (1946).

Do Lovecrafta po raz pierwszy napisał pod koniec 1930 roku. Niestety wszystko wskazuje na to, że nie przetrwał ani jeden list wymieniony między panami. Osobiście poznali się w Dunedin na Florydzie w maju 1931 roku. Napisali wówczas wspólnie opowiadanie The Trap. Ponadto utwory pt. Cassius oraz The Bruise noszą piętno HPL-owej ręki i pomysłów. Przedwczesna śmierć Whiteheada na chorobę żołądka stanowiła niemały cios dla Lovecrafta.

Teksty Lovecrafta związane z Whiteheadem: To a Young Poet in Dunedin; In Memoriam: Henry St. Clair Whitehead.


Donald A. Wollheim

Donald Allen Wollheim (1 października 1914 w Nowym Jorku – 2 listopada 1990 w Nowym Jorku) – pisarz i wielki fan science fiction, również wydawca, który od 1935 do 1946 roku wydawał jedno z ważniejszych pism fantastycznych “The Phantagraph”, gdzie ukazywały się chociażby teksty Lovecrafta, m.in. sonety z serii Grzyby z Yuggoth. Jeden z tych sonetów, pt. Background, wydał na osobnej ulotce i podarował Lovecraftowi na 46. urodziny jako czasopismo “The Lovecrafter”. Osobiście poznali się pod koniec 1935 roku w Nowym Jorku.

Wszystkie listy Lovecrafta do Wollheima znaleźć można w zbiorze Letters to Robert Bloch and Others.


Natalie Hartley Wooley

Natalie H. Wooley (?) – należąca do organizacji amatorskiego dziennikarstwa poetka.

Była członkinią kręgu korespondencyjnego Coryciani, do którego należał również HPL (jak i Maurice W. Moe i niejaki John Adams, listy do tego kręgu znaleźć można w numerze 11 [2017] “Lovecraft Annual”). W kręgu tym w głównej mierze omawiane były kwestie poezji. Wooley wymieniała listy z Lovecraftem od 1933 roku do jego śmierci. Wszystkie jego listy do niej znaleźć można w zbiorze Letters to Robert Bloch and Others.


Farnsworth Wright

Farnsworth Wright (1888-1940) – redaktor naczelny “Weird Tales” w latach 1924-1940, krytyk muzyczny. Napisał również kilka opowiadań, opublikowanych w “Weird Tales” przed objęciem przez niego posady redaktora. Zmarł na chorobę Parkinsona.

Wright od początku swojej działalności dla pisma będzie utrapieniem dla Lovecrafta. Chcąc w jak największym stopniu skomercjalizować czasopismo, będzie drukował całe masy błahych i słabych opowiadań, a tym samym odrzucał dzieła HPL-a lub też (bardzo częsty proceder w jego przypadku) przyjmował je po rozmyśleniu. Ogólnie rzecz ujmując, Wright bardzo uprzykrzy życie Lovecraftowi, szczególnie przyczyniając się do podkopania pod koniec życia HPL-a jego wiary we własne literackie siły, gdy odrzucone zostaną Góry szaleństwa czy Widmo nad Innsmouth.

Były jednak czasy, gdy żyli we względnej przyjaźni, i to wtedy Lovecraft napisał na Boże Narodzenie dla Wrighta wiersz pt. Festival.

Wszystkie listy do Wrighta znaleźć można w numerze 8 (2014) czasopisma “Lovecraft Annual”.


Inni, mniej ważni korespondenci:

  • William Miller, Jr. (1917 – ?) – wraz z Jamesem Blishem wydawca fanzinu “The Planeteer”. Korespondował z HPL-em latem 1936.
  • Robert Ellis Moe (1912-1992?) – najstarszy syn Maurice’a W. Moego. Lovecraft poznał go w 1923 roku, gdy ten miał 11 lat, w dorosłości zaprzyjaźnili się w 1935 r. Wszystkie listy HPL-a do niego znaleźć można w Letters to Maurice W. Moe and Others.
  • Richard Ely Morse (1909-1986) – poeta i bibliotekarz. Spotkali się osobiście w 1932 r. i korespondowali do końca życia Lovecrafta, jednak Morse nie odegrał większej roli w jego życiu. Napisał wiersz ku pamięci pisarza: In Memoriam: H. P. Lovecraft.
  • Chester Pierce i Harold Munroe’owie – przyjaciele i towarzysze zabaw z dzieciństwa. Utwory poświęcone braciom: Introducing Mr. Chester Pierce MunroeTo Mr. Munroe, on His Instructive and Entertaining Account of Switzerland.
  • Frederic Jay Pabodie – listy do niego można znaleźć w Letters to C. L. Moore and Others.
  • Emil Petaja (1915-2000) – amerykański pisarz science fiction i fantasy.
  • Jennie K. Plaisier – członkini NTPA.
  • Edward Lloyd Sechrist (1873-1953) – pszczelarz, kolega z towarzystwa pisarzy-amatorów z Waszyngtonu. Widywali się przy różnych okazjach w Providence, Nowym Jorku i Waszyngtonie. Swoimi opowieściami o ruinach miasta Zimbabwe w Afryce prawdopodobnie zainspirował powstanie wiersza Placówka.
  • Carl F. Strauch – bibliotekarz i nauczyciel akademicki na Leigh University. Całą korespondencję Lovecrafta do Straucha znaleźć można w zbiorze Letters to J. Vernon Shea, Carl F. Strauch, and Lee McBride White.
  • Margaret Sylvester (1918-?) – fanka weird fiction. Zaczęła korespondować z Lovecraftem w lutym 1934 r., co trwało do śmierci pisarza. Niestety niewiele ich listów się zachowało. Napisała również wstęp do książki The Shadow over Innsmouth and Other Stories of Horror.
  • Frank Utpatel (1908-1980) – ilustrator. Tworzył grafikę do “książkowej” wersji Widma nad Innsmouth.
  • Howard Wandrei (1909-1956) – ilustrator i grafik. Brat Donalda Wandreia. Lovecraft był zachwycony dziełami graficznymi Howarda.
  • John J. Weir
  • Lee McBride White – w czasach, gdy pisał do Lovecrafta, był studentem Howard College w Alabamie. Wszystkie listy Lovecrafta do niego zebrano w numerze 1 periodyku “Lovecraft Annual”, a także zbiorze Letters to J. Vernon Shea, Carl F. Strauch, and Lee McBride White.

A-L   M-Z